Informatie

Osteopathie wat is dat nu precies?
Osteopathie is een diagnostische en therapeutische, manuele benadering van iemand (mens of dier) met functionele klachten. Hoewel osteopathie in Nederland onder de alternatieve geneeswijzen valt, is de basis toch dezelfde wetenschappelijk verantwoorde kennis, waarop ook een reguliere arts zich baseert. Echter, doordat de verschillende delen van het lichaam in relatie worden gebracht met elkaar, ontstaat toch een geheel andere benadering. Eigenlijk een regulier alternatief, dus.

Hoe ziet de osteopaat het lichaam?                                                                               
We onderscheiden drie bewegingssystemen, met bewuste en onbewuste bewegingen. Allereerst is er het pariëtale systeem, het bewegingsapparaat (botten, spieren, gewrichten) een geblokkeerd of slecht bewegend gewricht geeft pijn. Ook de directe omgeving, banden en spieren, functioneren dan vaak minder goed. We kunnen bijvoorbeeld de rug niet goed meer strekken of de knie niet meer voldoende buigen. De osteopaat tracht dit te verbeteren door een groot scala aan technieken.
Ten tweede is er het viscerale systeem, de inwendige organen in keel-, borst-, buik- en bekkenholten. Dit omvat hoofdzakelijk onbewuste bewegingen, denk aan longen, hart en darmen. Alle organen worden omwikkeld en op hun plaats gehouden door bindweefselvliezen. Dit vormt een groot netwerk, waardoor alle weefsels met elkaar verbonden zijn. In en tussen dit netwerk van vliezen zitten de zenuwbanen en de bloed- en lymfebanen, die de aan- en afvoer van belangrijke stoffen verzorgen. Het middenrif (een ademhalingsspier) heeft bij elke ademhaling een soort pompfunctie voor de buikorganen. Dit stimuleert de bloedsomloop en verbetert de darmwerking. Ook de organen moeten dus kunnen bewegen. De nieren bijvoorbeeld gaan bij elke ademhaling twee tot drie centimeter omhoog en weer omlaag. In totaal leggen de nieren op één dag zo’n 600 meter af. Indien de nieren gefixeerd zijn ten opzichte van hun omhullende vliezen, kan de ademhaling belemmerd worden.
Ten derde is er het craniosacrale systeem, het geheel van schedel, wervelkanaal, heiligbeen en zenuwstelsel plus hersenvocht circulatie. Er is door een geoefende osteopaat een ritmische beweging te voelen, hetgeen informatie geeft over de functie van het zenuwstelsel en van de vloeistofstromen van hersenvocht (liquor). Belangrijke onderdelen die klachten kunnen veroorzaken zijn de ruggemergvliezen en de hieraan verbonden hersenvliezen. Te veel spanning en bewegingsverlies van deze vliezen of van de schedel kunnen zorgen voor tal van klachten als: hoofdpijn, geheugen- en concentratieproblemen, maar ook gedrag - en gevoelsveranderingen. Er kan ontregeling van de werking van de hypofyse optreden; dit verstoort de hormoonbalans in het lichaam, van de groeihormonen of de geslachtshormonen. Ook de schildklier of de bijnieren kunnen uit evenwicht raken. Tevens kunnen de functies van de hersenzenuwen ontregeld zijn; deze reguleren belangrijke lichaamsfuncties als spijsvertering, ademhaling en bloeddruk, die hierdoor als het ware van slag kunnen raken.

Een belangrijk uitgangspunt van de osteopathie is dat de mens biologisch één geheel is (holistische denkwijze). Alle bovengenoemde drie systemen beïnvloeden elkaar.
De drie systemen zijn onderling verbonden door bindweefsel (o.a. diverse vliezen), door bloedvaten, door lymfevaten en door zenuwen. Belangrijk is de optimale passage van de vloeistofstromen tussen deze drie systemen. Bloed, lymfe en hersenvloeistof moeten goed kunnen stromen. (arterial rule)
Verminderde weefselbeweeglijkheid of teveel spanning in diverse structuren geeft mogelijk afknelling, met als gevolg verzuring en vervuiling van weefsels (onvoldoende toevoer en afvoer op cellulair niveau). Hierdoor ontstaat pijn en functieverlies van het getroffen weefsel. Er kunnen ontstekingen optreden, alsmede overgevoeligheden of allergieën. Ook kunnen zenuwen worden bekneld, hetgeen bijvoorbeeld pijn, prikkelingen of een doof gevoel kan opleveren.

Door beperking van de beweeglijkheid van structuren en onvoldoende doorgankelijkheid van de vloeistofstromen  kan het zelfgenezend vermogen van de mens onvoldoende functioneren. Dit is ook een belangrijk uitgangspunt van de osteopathie. Elk mens heeft van nature een innerlijke kracht die er naar streeft het lichaam zo gezond mogelijk te houden, zich te verdedigen en aan te passen, waardoor ziekte overwonnen kan worden. De osteopaat zoekt naar plekken (in het gehele lichaam) waar beperkingen zijn in beweeglijkheid en functie en probeert dat te verhelpen. Daardoor kan het zelfgenezend vermogen van het lichaam weer beter werken. Om een beeld te krijgen van de onderlinge samenhang van de verschillende lichaamssystemen onderstaand enkele voorbeelden:

- Een val op het staartbotje kan na verloop van tijd migraine of duizeligheid veroorzaken.
- Een tangverlossing kan bij kinderen huilgedrag, leer-, gedrags- of motorische stoornissen tot gevolg hebben, maar later ook buikpijn.
- Buikoperaties kunnen na verloop van tijd stoelgangproblemen, rugpijn, hoofdpijn, nek- en schouderpijn veroorzaken.
- Een maag- of galprobleem geeft nogal eens uitstraling naar een schouder.
- Hoofdpijnen of migraine kunnen hun oorsprong hebben in het spijsverteringssysteem.
- Chronische vermoeidheid kan veroorzaakt worden door een verstoorde afvoer van toxinen door een verkeerd werkend lymfatisch systeem.

Hoe ontstaat bewegingsverlies van weefsels?
Te grote verstorende krachten van buitenaf kunnen soms niet volledig worden hersteld. Er kunnen resten blijven bestaan door ongelukken, valpartijen, operaties, (met littekens/ verklevingen). Ook een zware bevalling kan zowel voor de moeder als voor de baby blijvende gevolgen hebben. Ook vanuit het lichaam zelf kunnen diverse oorzaken zorgen voor afname van het herstelvermogen. Te denken valt aan ontstekingen die littekens achterlaten, erfelijke factoren, of overbelasting door verkeerde voeding. Ook moet zeker gedacht worden aan langdurige stress en negatieve emoties.

Geschiedenis en oorsprong:
De osteopathie vindt zijn oorsprong in de negentiende eeuw en is ontwikkeld door de Amerikaanse arts Andrew T. Still (1828-1917). Hij combineerde zijn medische kennis met zijn eigen, nieuwe inzichten. Zo kwam hij tot het inzicht dat alle lichaamsweefsels een zekere mate van beweging behoren te vertonen en dat verlies van deze beweeglijkheid een nadelige invloed heeft op de gezondheid. Hij ontwikkelde een manier om met zijn handen weefsels met verminderde beweeglijkheid in het lichaam te kunnen opsporen. Met speciale handelingen herstelde hij de beweeglijkheid, om zo een genezend effect op het lichaam uit te oefenen. Deze behandelwijze was toen al en is nu nog steeds revolutionair omdat het lichaam wordt aangezet tot zelfgenezing op ogenschijnlijk eenvoudige en subtiele wijze.
 
Een uitspraak van Still in dit verband is: Daar, waar de weefsels goed beweeglijk zijn, krijgt ziekte geen kans. In 1891 stichtte Still in Kirksville 'The American School of Osteopathie'. Dit was het startsein voor een verdere uitwerking en ontwikkeling van de osteopathie. De laatste tien jaar raakt osteopathie ook in Nederland steeds meer bekend. De osteopathische denkwijze is holistisch, d.w.z. er wordt geen ziekte behandeld, maar de zieke mens! Belangrijk binnen de osteopathische denkwijze is het feit dat alles in het menselijk lichaam beweeglijk is, bewegen kan en vooral bewegen moet! Deze bewegingen gaan van groot (armen en benen en romp) tot zeer klein en specifiek (organen en zenuwstelsel). En wel 24 uur per dag.
 
In de Verenigde Staten en Engeland is osteopathie inmiddels een erkende vorm van gezondheidszorg geworden. In Engeland was de inmiddels overleden Prinses Diana beschermvrouwe van de osteopaten. Via Engeland en Frankrijk is de osteopathie in Europa bekend geworden. Zo ook in Nederland. In Europa gaat men osteopathie steeds meer erkennen.
(bron: NVO)

Behandelindicaties:
Hieronder een aantal klachten waarmee U naar een osteopaat kunt gaan:
- Pijn en/of stijfheid in rug, nek, schouder, heup en ledematen
- Klachten na valpartijen, verstuikingen of ongevallen, bijvoorbeeld whiplash
- Klachten gerelateerd aan zwangerschap (bijvoorbeeld bekkeninstabiliteit)
- Verschillende hoofdpijnen
- Maag en/of darmklachten en buikproblemen na operaties
- Menstruatiestoornissen
- Vermoeidheidsverschijnselen (M E /Chronisch Vermoeidheid Syndroom)
- Blaasproblemen
- Klachten “waar U mee moet leren leven”

Meestal zeer positieve resultaten worden gerealiseerd bij baby’s en kinderen (vaak beter herstelvermogen):
- Huilbaby’s, spuugbaby’s (reflux), onrustige kinderen, voorkeurshoudingen,
- Motorische achterstand, gedragsproblematiek.
- Onregelmatige schedeltjes, na bijvoorbeeld vacuum- of tangverlossingen.
- Oorpijn, buikklachten, “groeipijnen”

Design by || The promo Factory || 2012